Nereden geldiğini bilmediğim böcekler var odamda dolaşıp duruyorlar. Kim bilir belki de kaybolmuşlardır. Ben bizzat başkasının odasına uçarak girmiş olsam kesin kaybolmuş olmam gerekir… Kayıp bir böcek olmak hayattaki en kötü şey olabilir aslında. Hem zaten böceksin bide kaybolmuşsun üstelik kimsede pek misafirperver değil. Ellerinde bilimum terlik, gazete seni kovmaya çalışıyorlar.Gerçi olayın bu kısmı en eğlenceli yanı da olabilir. Kocaman adam peşinde çocuk gibi koşuyo ama sen ondan hızlısın, uçabiliyosun bi kere… Ama gene de duvara resim olmaman için çok az bir zamanın var. Hayatın bir Cılk sesine bağlı.
Bide girdiğin yerden çıkabilmeyi becerebilirsen her şey çok daha keyifli olabilir. Özellikle dolmuşlarda kapılarda kapandı mı, cam nedir bilmeyen aptal böcekler yapışıp kalır sanki zorlayınca çıkabilecekmiş gibi…
Hatice vardı bizim, yazlıkta tavanda kendisi… Hala bakar bakar gururlanırım bir vuruşta Vıck! Aslında insan üzülüyor gene de, zaten bit kadar bir şey ama sen onu öldürmezsen o seni sabaha kadar yicek bitircek…
İnsanın kafasındaki böceklerde böyle işte, uçarak girer kafana sora girdiği yeri unutur çıkamaz. Zorladıkça saçmalar, en sonunda da bir yere vıck diye yapışır. Sonrada bizim Hatice gibi bakar bakar hatırlarsın… Çok lazımmış gibi…
